Wanneer je een t-shirt van drie euro bestelt op Temu, vraag je je niet altijd af wat er gebeurt tussen de klik en de levering. Het productieproces van Temu-kleding blijft opzettelijk vaag, en het is precies deze ondoorzichtigheid die problemen oplevert voor Europese toezichthouders en Franse consumenten.
Textieltraceerbaarheid op Temu: wat het platform niet toont
Op een productpagina van Temu vind je zelden de naam van de fabriek, de stad van productie of zelfs het land van herkomst, behalve een vage “geïmporteerd”. Deze afwezigheid van informatie is geen vergissing. Temu produceert niets en slaat bijna niets op: het platform brengt derde verkopers, voornamelijk Chinees, in contact met kopers van over de hele wereld.
Ook interessant : Houdbaarheid van vacuümverpakte voedingsmiddelen: praktische gids en complete tabel
Het model is gebaseerd op wat men “next-gen manufacturing” noemt, waarbij leveranciers rechtstreeks vanuit hun ateliers verzenden. Concreet betekent dit dat je jurk of jas vanuit de provincie Guangdong, Zhejiang of Fujian reist zonder langs een gecentraliseerd magazijn in Frankrijk te gaan. De traceerbaarheid stopt vaak bij het label “Made in China”, zonder details over de werkelijke onderaannemer.
Om te begrijpen waar Temu-kleding wordt geproduceerd, moeten we onafhankelijke audits en veldonderzoeken combineren, omdat het platform zelf deze granulariteit niet biedt.
Aanrader : Onmisbare tips en adviezen voor de aankoop van kwaliteitsvolle tuinaarde
Gedocumenteerde chemische risico’s in Temu-textielproducten
Naast de geografische kwestie roept de samenstelling van de kleding die op Temu wordt verkocht concrete waarschuwingen op. Laboratoriumanalyses hebben de aanwezigheid van problematische chemicaliën in bepaalde textielartikelen die op het platform zijn besteld, aan het licht gebracht. Het gaat om azo-kleurstoffen, ftalaten of loodniveaus die hoger zijn dan de toegestane drempels volgens de Europese normen.
Het probleem komt voort uit de ultra-korte productieketen. Wanneer een verkoper een kledingstuk binnen enkele dagen tegen een bodemprijs moet leveren, komen kwaliteitscontroles op de tweede plaats. De leveranciers die voor Temu werken, zijn vaak kleine ateliers die niet de middelen of de verplichting hebben in hun rechtsgebied om elke partij te laten testen.
De Europese Commissie heeft eind 2024 een onderzoek geopend tegen Temu, waarbij ze het platform verdenkt van onvoldoende actie tegen de verkoop van illegale en potentieel gevaarlijke producten. Als overtredingen worden bevestigd, loopt Temu het risico op een boete van maximaal 6% van zijn jaarlijkse omzet op grond van de Europese verordening inzake digitale diensten (DSA).
Anti-ultra fast fashion wet in Frankrijk: wat verandert voor Temu
Frankrijk heeft in 2026 een wetsvoorstel aangenomen dat specifiek gericht is tegen de excessen van ultra fast fashion. Deze wet richt zich op platforms zoals Temu en Shein met maatregelen die direct invloed hebben op productie en transparantie.
Hier zijn de verplichtingen die deze wet aan marktplaatsen oplegt:
- Verplichte vermelding van de productielocatie op de productpagina, naast de prijs, voor elk kledingstuk dat online wordt verkocht voor de Franse markt.
- Verbod op reclame voor platforms die zijn geïdentificeerd als spelers in de ultra fast fashion, wat de zichtbaarheid van Temu op de Franse markt beperkt.
- Geleidelijke financiële sancties voor platforms die zich niet houden aan de traceerbaarheidseisen binnen de gestelde termijnen.
Tegelijkertijd verplicht de Europese richtlijn CSRD groepen met een significante omzet in de Europese Unie, inclusief niet-Europese bedrijven, tot duurzaamheidsrapportage. Transparantie over de hele waardeketen wordt een wettelijke verplichting, geen marketingargument.
Productieomstandigheden in de leveranciersateliers van Temu
Er wordt vaak gezegd dat Temu zich baseert op internationale certificeringen om acceptabele arbeidsomstandigheden te waarborgen. De meningen hierover zijn verdeeld: onafhankelijke audits hebben discrepanties aan het licht gebracht tussen de gecommuniceerde verplichtingen en de realiteit in de ateliers.
De leveranciers van Temu zijn over het algemeen kleine structuren die zijn geïntegreerd in het industriële ecosysteem van Zuid-China. Deze ateliers werken volgens een vraaggestuurd productiemodel, afgestemd op de realtime verkoopgegevens die het platform van zijn gebruikers verzamelt. Wanneer een product goed begint te verkopen, versnelt de productie in de uren die volgen.
Dit model heeft directe gevolgen voor de arbeiders: de productiesnelheid wordt bepaald door het verkoopalgoritme. De ambachtslieden en arbeiders hebben geen zicht op de toekomstige volumes, en de pieken in bestellingen (uitverkopen, feestdagen, agressieve reclamecampagnes) creëren aanzienlijke druk op de deadlines.
De lokale knowhow wordt ondergeschikt gemaakt aan een prijsplafond. Wanneer de verkoopprijs van een broek op enkele euro’s is vastgesteld, wordt de speelruimte voor salarissen en grondstoffen vrijwel niet meer bestaand.
Temu-kleding en Europese normen: een structurele kloof
Het echte probleem is dat Temu opereert volgens Chinese productiestandaarden terwijl het massaal verkoopt op de Europese markt. De REACH-normen die de chemische stoffen in textiel in Europa reguleren, hebben geen strikte tegenhanger in China voor kleine fabrikanten.
Deze kloof creëert een grijze zone die het platform benut. De producten komen rechtstreeks bij de Franse consument aan via individuele pakketten, wat systematische douanecontroles bemoeilijkt. Hier zijn de meest concrete knelpunten:
- Pakketten van lage waarde ontsnappen vaak aan grondige inspecties aan de grenzen, wat de detectie van niet-conforme producten beperkt.
- De etikettering van Temu-kleding voldoet niet altijd aan de Franse eisen met betrekking tot textielsamenstelling en land van herkomst.
- De rechtsmiddelen in geval van gevaarlijke producten zijn complex voor de consument, aangezien de verkoper in China is gevestigd en het platform zich presenteert als een eenvoudige tussenpersoon.
De opkomst van Europese reguleringen, tussen de DSA, de CSRD en de Franse anti-ultra fast fashion wet, schetst een kader dat Temu zal dwingen om te kiezen: investeren in naleving of de toegang tot de Europese markt verliezen. De komende maanden zullen uitwijzen of het platform zijn productieketen daadwerkelijk aanpast of zich tevreden stelt met cosmetische aanpassingen aan zijn productpagina’s.